poniedziałek, 19 sierpnia 2013

Seszyn feszyn na polu , kot i książki.

"Miłość niesie ze sobą wielkie szczęście, o wiele większe od bólu, który przynosi tęsknota."

Hejka :)
Jak można zobaczyć z tytułu postu wczoraj z Olą byłyśmy na zdjęciach . Jest ich trochę mało i są niezbyt świetnej jakości ponieważ był już wieczór i komary cięły.
Poszłyśmy z Olą drogą na Makowiska na pole . Porobiłam jej kilka zdjęć i po chwili przybłąkał się do nas kot .
Więc sam kot i też Ola mają kilka zdjęć .
Nawet nie wiedziałyśmy kiedy zrobiło się ciemno , a księżyc wczoraj przybrał barwy pomarańczu .











I macie brzydala :c



Bo tylko Zuza potrafi grać na gitarze jak na skrzypcach batem xD
A że mi się od wczoraj nudziło to zaczęłam znowu czytać "Gwiazd naszych wina" Johna Greena , którą dostałam na urodziny od Igi <3

"Hazel ma szesnaście lat, a jednym z nieodłącznych elementów jej życia jest aparat tlenowy o imieniu Philip. Odkąd trzy lata temu zachorowała na raka, nie chodzi do szkoły , spędzając dni głównie na czytaniu i oglądaniu "America's Next Top Model". Jednak gdy na spotkaniu grupy wsparcia dla chorej młodzieży poznaje Augustusa , w jej życiu następuje zwrot o 180 stopni. Czeka ją podróż, nieoczekiwana i wytęskniona zarazem, w poszukiwaniu odpowiedzi na najważniejsze pytania : czym są choroba i zdrowie, co znaczy życie i śmierć, jaki ślad człowiek może po sobie zostawić na świecie.
Gwiazd naszych wina Johna Greena jest wnikliwa i odważna, zabawna i ironiczna. Autor , pisząc o nastolatkach, ale nie tylko dla nich, zgłębia w niej uniwersalną kwestię życia i miłości."

Według mnie jest to świetna książka i chciałam tylko dodać , że jest "Najlepszą książką roku 2012" wg m.in. "Booklist" , "Publishers Weekly" , "Time" , "The New York Times" , "The Huffington Post" , "Wall Street Journal" .
Także zachęcam bardzo do jej przeczytania :)

A dzisiaj Ola oddała mi moje [delirium] i pożyczyła "Igrzyska Śmierci" i "Dziewczyny z Hex Hall" .


" Mówili , że bez miłości będę szczęśliwa.
Mówili , że będę bezpieczna.
I zawsze im wierzyłam. Do dziś.
Teraz wszystko się zmieniło.
Teraz wolę zachorować i kochać choćby przez
ułamek sekundy , niż żyć setki lat w kłamstwie.

Dawniej wierzono , że miłość jest 
najważniejszą rzeczą pod słońcem.
W imię miłości ludzie byli w stanie
zrobić wszystko, nawet zabić.

Potem wynaleziono lekarstwo na miłość ..."


" CZY ZDOŁAŁBYŚ PRZETRWAĆ W DZICZY, ZDANY NA WŁASNE SIŁY, GDYBY WSZYSCY DOOKOŁA PRÓBOWALI WYKOŃCZYĆ CIĘ ZA WSZELKĄ CENĘ?
Na ruinach dawnej Ameryki Północnej rozciąga się państwo Panem , z imponującym Kapitolem otoczonym przez dwanaście dystryktów. Okrutne władze stolicy zmuszają podległe sobie rejony do składania upiornej daniny. Raz w roku każdy dystrykt musi dostarczyć chłopca i dziewczynę między dwunastym a osiemnastym rokiem życia, by wzięli udział w Głodowych Igrzyskach, turnieju na śmierć i życie, transmitowanym na żywo przez telewizję.
Bohaterką , a jednocześnie narratorką książki jest szesnastoletnia Katniss Everdeen, która mieszka z matką i młodszą siostrą w jednym z najbiedniejszych dystryktów nowego państwa. Katniss po śmierci ojca jest głową rodziny - musi troszczyć się o młodszą siostrę i chorą matkę, a jest to prawdziwa walka o przetrwanie..."


"Grzeczne dziewczynki idą do szkoły,
niegrzeczne - do Hex Hall
Czy jesteś grzeczną dziewczynką?
Sophie Mercer zdecydowanie nie jest. Zbyt często wpada w tarapaty. Wreszcie "dla własnego dobra" trafia do Hex Hall, czyli szkoły z internatem dla czarownic, wilkołaków i elfów. W końcu Sophie to cóka czarnoksiężnika.
I wtedy zaczynają się prawdziwe kłopoty. Życie "nowej" nie jest usłane różami. Zwłaszcza gdy najprzystojniejszy chłopak w szkole jest już zajęty. A jego dziewczyna, choć śliczna i słodka , potrafi zaleźć za skórę jak mało kto.
Jednak najgorsze wciąż przed Sophie. Ktoś zaczyna atakować uczniów , a podejrzenie pada na jej jedyną przyjaciółkę."

Te "Dziewczyny z Hex Hall" przypominają mi trochę "Wybranych". Ale tą książkę jak będziecie chcieli możecie poszukać w internecie bo ja już was nie będę zamęczać .

Czytając też bloga Szczurka  klik , mam ochotę przeczytać "Osobliwy dom Pani Peregrine" i "GONE" .


No , a więc to tyle na dzisiaj , może jeszcze dodam post ze zdjęciami przemeblowanego pokoju ;)
A z tego posta mogliście się też dowiedzieć , że wprost kocham książki i mam nadzieję , że choć trochę was zachęciłam do ich przeczytania .


~ Zuzu






sobota, 17 sierpnia 2013

*.*

Wchodząc dzisiaj rano na bloga Oli zauważyłam jeszcze jedno moje zdjęcie i Jantarka .
A więc trzymajcie .



~ Zuzu

piątek, 16 sierpnia 2013

Spacer

Ola wyciągnęła mnie na spacer .
Z racji tego jest kilka zdjęć .

I ta mina z brwiami "a czo to?" .






Blogger popsuł trochę jakość niektórych zdjęć :<

Macie jeszcze dzisiejszą mnie przed wyjazdem do stajni .
Bo Zuzia musi zrobić sobie zdjęcie kiedy jest podjarana , że pierwszy raz zrobiła sobie sama warkocza .



Dobranoc ! <3

Odwiedziny Deresza .


Hejka .

Jak już pisałam przedwczoraj w środę razem z dziewczynami odwiedziłyśmy Deresz .
Tak szczerze powiedziawszy po zobaczeniu jazd 4 turnusu i usłyszeniu kilku niemożliwych historii mogę powiedzieć , że oprócz kilku osób z 1 szwadronu reszta to same cioty .

Wyjechałyśmy z domu o 8.30 , ale na miejscu byliśmy dopiero godzinę później .
Pierwsze co zrobiłyśmy gdy wyszliśmy z samochodu to pobiegłyśmy na werandę gdzie przywitałyśmy się z p.Michałem , p.Zbyszkiem , p.Agnieszką i p.Marcinem .
Zostawiłyśmy torby w biurze i poszliśmy na padok gdzie były wypuszczone konie .
A że mi było zimno p.Michał dał mi swoją bluzę , która była na mnie "trochę" za duża .


Przywitałyśmy się z niektórymi końmi , z czego ja ze swoim ulubieńcem , którego imię mogliście poznać w poprzednim poście o Dereszu . Z Jantarkiem <3


Gdy nasza sesja się skończyła udaliśmy się na ujeżdżalnię , żeby zobaczyć jazdę 1 szwadronu . 
A na jeździe uprzykrzałyśmy trochę z Igą  jeżdżenie na Dragonie , bo wyciągałyśmy do niego ręce wołając go , a on zatrzymywał się natychmiast :D
Byłyśmy z Olą też w sklepie , a ja też później z Martyną gdzie w drodze powrotnej złapał nas deszcz .
Wybrałyśmy bardzo dobry dzień bo akurat wtedy przyjechała pani fotograf i mieli robione zdjęcia .
Ja pomogłam dzieciom przy Jantarku .
I wkręciłyśmy się też z dziewczynami na zdjęcie grupowe XD
Także , 4turnusowicze mają też na zdjęciu 3turnusowiczki .
Później pomagałam przy Jantarku przy 2 szwadronie .
I przez całą ich jazdę wierciłyśmy dziurę w brzuchu panu Zbyszkowi , że chcemy za nich galopować .
Ale niestety nie udało się to nam :<
Ale za to biegałam przy Korsarzu przy galopie .
Później jazdę 3 szwadronu oglądaliśmy już z trybun .
Większość czasu spędziliśmy w dworku i na ławkach pod wierzbami , przy których z Olą miałyśmy niezłe schizy .
Około godziny 19.30 przyjechał po nas tata Oli i wróciłyśmy do domu , marząc przez Olę o Qurrito z KFC .



Wczoraj było święto więc prawie cały dzień w domu i do kościoła . Wieczorem Ola uratowała mnie wyciągając mnie na spacer . Dzięki Bogu , że Partner jest nawet w święta otwarty . Więc kupiłyśmy sobie lizaki , Activię , chipsy i lody .
I znowu kilogramów przybywa :C

A dzisiaj wielki powrót do stajni w Solcu . Pogoda nawet fajna gdyby nie to , że momentami było bardzo duszno . Jeździłam na kucu Nordzie . Jestem nawet zadowolona z tej jazdy , oprócz tego , że przez całą jazdę musiałam jeździć na jednej wolcie bo cwaniak bał się jakiegoś dywanu nawet jak już go tam nie było .
Wróciłam umyłam włosy i znowu chilling . Może i tym razem Ola mnie uratuje spacerem ?
Możliwe bo coś o tym wspominała .
Moje plany na jutro zostały wykorzystane przez to , że chcę przemeblować mój pokój . Mam nadzieję , że po tym przemeblowaniu mój pokój wyda się trochę większy i przestronniejszy .

No i to chyba wszystko co chciałam wam napisać :)
Tak więc pa i już na zapas dobranoc <3







wtorek, 13 sierpnia 2013

Deresz

Hejka .
A więc od 3 dni jestem już w domowej rutynie. Czyli śpię do 10.00 wychodzę z psem , jem , oglądam telewizję i wchodzę na komputer smsując w każdej wolnej chwili.
Trudno znowu wejść w tą rutynę po 2-tygodniowej dyscyplinie w "moim drugim domu". To znaczy w Dereszu. Po obozie zawsze się odczuwa jak to Ola kiedyś powiedziała depresję podereszową. Jest to bardzo niebezpieczna choroba , którą natychmiast trzeba leczyć najszybszymi odwiedzinami w Dereszu lub spotkaniem z ekipą.
Jak zwykle po każdym obozie mówimy "To był najlepszy obóz dotychczas". I tak też było tym razem.
Szczerze mówiąc to były naprawdę wspaniałe 2 tygodnie. Najlepsze w moim życiu.
Wspaniali ludzie, wspaniałe konie, wspaniałe miejsce. Nowe przyjaźnie, miłości , którą też się mogę pochwalić :)
Jedyne co mnie dosyć wkurzyło na początku obozu to to , że byłam w 2 szwadronie . Nie ze względu na umiejętności , ale na zbyt dużą liczbę osób , które chciały się dostać do 1 szwadronu.
Ustawili nas w dwa rzędy ( a raczej sami się ustawiliśmy ) . Ja z racji tego , że jestem trochę mniejsza poszłam do pierwszego. A Prezes powiedział "Pierwszy rząd to 2 szwadron , a drugi to 1". No i tak się zaczęło.
Na początku niemożliwym było to , że dostałam typowego muła Korsykę. Tak , bardzo "miło" i "fajnie" jest się przesiąść z takiej Dormezy, Dragona, Zecourty czy Jantara na Korsykę. Przez 3-4 dni wytrzymywałam na jazdach z nią , ale później zamieniłam się z Olą na mojego kochanego Jantarka na którym jeździłam już do końca obozu . Oprócz tego kiedy Kacper miał urodziny i dostał na prezent Jantara na jazdę , a ja wtedy pojeździłam sobie na Surducie.
Bardzo dobrze wspominam te chwile z tymi wspaniałymi ludźmi . Tym bardziej , że nasza grupa zrobiła wspaniały film pt. "Deresz w krzywym zwierciadle" KLIK :)
A nasz 2 szwadron robił nocne podchody. Wszyscy byliśmy świetne ucharakteryzowani. Było super mimo tych kilku niepotrzebnych popsuć .
A Ola teraz niestety chodzi sobie w gipsie od 5 sierpnia .
A jutro odwiedzamy z Olą , Igą , Hanią i Martyną to wspaniałe miejsce <3
Więcej zdjęć znajdziecie TU , TU , TU i TU :)